• User Profile
فیلم شوالیه تاریکی – The Dark Knight 2008

شوالیه تاریکی (2008)

The Dark Knight
IMDb

R 84

Metascore
From metacritic

| اکشن, جنایی, درام کیفیت نمایش : Blu-Ray
کارگردان : Christopher Nolan نویسنده : Jonathan Nolan ستارگان : Christian Bale, Heath Ledger, Aaron Eckhart
امتیاز کاربران فیلم باز :
10٫0/10 (4 کاربر)

فیلم شوالیه تاریکی – The Dark Knight 2008 فیلمی ابرقهرمانی، محصول سال ۲۰۰۸ به کارگردانی کریستوفر نولان و دنبالهٔ فیلم بتمن آغاز می‌کند است. این فیلم بر اساس داستان‌های شخصیت بتمن در کتاب‌های کمیک شرکت دی‌سی کامیکس و دومین فیلم بتمن به کارگردانی نولان می‌باشد. کریستین بیل در نقش بروس وین/بتمن، مایکل کین در نقش آلفرد پنی‌ورث، گری اولدمن در نقش جیمز گوردون و مورگان فریمن در نقش لوشیوس فاکس، همگی نقش‌های خود در فیلم قبلی را ایفا کرده‌اند. همچنین آرون اکهارت در نقش هاروی دنت، مگی جیلنهال در نقش ریچل داوس و هیث لجر در نقش جوکر در این فیلم ظاهر شده‌اند. در گاتهام سیتی، یک سال پس از ناپدید شدن دکتر جاناتان کرین معروف به مترسک، امنیت توسط بتمن دوباره به گاتهام بازگردانده شده. در یک روز در گاتهام تبهکاری به نام جوکر به همراه هم‌دستانش به بانکی دستبرد می‌زنند. به دستور جوکر، هم‌دستانش یک به یک یکدیگر را می‌کشند و آخرین نفر را نیز خود جوکر می‌کشد و با پول‌ها تنهایی فرار می‌کند…

 

جزو 250 فیلم برتر با رتبه 4 برنده 2 اسکار. برنده 152 جایزه و نامزد 155 جایزه دیگر... مشاهده بیشتر »

عوامل و ستارگان

اطلاعات کلی

نقطه‌ی عطف سینمای نولان

4٫0 rating
2020-07-24

شوالیه‌ی تاریکی هم مثل بتمن آغاز می‌کند، داستان‌های زیادی برای گفتن و از این رو، ریتم سریعی دارد. اما تفاوت بزرگ و آشکارش با قسمت قبل، کاهش ضدقهرمان‌های اصلی به دو مورد است. شوالیه‌ی تاریکی تمام آن چیزی است که بتمن آغاز می‌کند باید می‌بود: داستان شخصی بروس وین را به طور تمام و کمال دنبال نمی‌کند که می‌کند، داستان مردم گاتهام را به پرجزئیات‌ترین شکل ممکن روایت نمی‌کند که می‌کند و از همه مهم‌تر، شخصیت‌پردازی بی‌نقصی را برای ضدقهرمان‌هایش رقم نمی‌زند که می‌زند. شخصیت‌پردازی جوکر کامل نیست؛ اما سرنخ‌های زیادی وجود دارد تا «خودمان»، با «تخیل» خودمان، حفره‌ی خالیِ شخصیت‌پردازی او را پر کنیم و همین هم آن را جذاب‌تر می‌کند. من این‌گونه این حفره را پر می‌کنم: توماس شیف در گذشته رنج‌های زیادی از آزار و اذیت‌های پدرش تا از دست دادنِ همسرش را تجربه کرده؛ اما بالاخره در جایی، جوکر درونش را آزاد کرده است. پذیرفتنِ جوکر درون‌مان برای همه‌ی ما آزاردهنده است؛ به همین دلیل است که جوکر می‌خواهد خودش را تسکین دهد؛ با اثبات اینکه در شرایط مناسب، هر کسی جوکر خواهد بود. اما افسوس که با وجود اینکه هدف و عقاید جوکر را در اعمالش می‌بینیم، نویسندگان او را مجبور کرده‌اند که آن‌ها را به زبان هم بیاورد (شنیدن کِی بوَد مانند دیدن؟)؛ همین هم باعث می‌شود که حرف‌های جوکر اضافه به نظر برسند. در واقع، ایرادی که به بیشترِ فیلم‌های نولان (ها) وارد می‌شود، به شوالیه‌ی تاریکی هم نفوذ کرده است.
با توجه به اینکه به تازگی جوکر تاد فیلیپس هم اکران شده، بیایید مقایسه‌ای بین این دو فیلم انجام دهیم. در حالی که جوکرِ فیلیپس فقط به ایده (ثروتمندان سزاوار مرگ‌اند) می‌پردازد و ضدایده (ثروتمندان سزاوار مرگ نیستند؛ سزاوار عدالت‌اند) را رها می‌کند، نولان در شوالیه‌ی تاریکی هم ایده (تلاش مردم عادی برای کشتنِ آقای ریس) و هم ضدایده (اینکه هیچ‌کس در هیچ‌کدام از کشتی‌ها حاضر نبود کلید انفجار کشتی دیگر را بزند) را نشان می‌دهد.
تک تک دقیقه‌های شوالیه‌ی تاریکی، لیاقت یک صفحه تعریف و تمجید را دارند؛ موفقیتی بیش از این نمی‌تواند نصیب یک فیلم ابرقهرمانی بشود. شوالیه‌ی تاریکی زنجیرهای ابرقهرمانی بودن را می‌شکند و به چیزی می‌رسد که بسیاری دیگر (چه ابرقهرمانی و چه غیر ابرقهرمانی) نتوانسته‌اند به آن برسند؛ آن هم در حالی که یکی از سرگرم کننده‌ترین فیلم‌هاست.

Matt

ذخیره در...